درس پنجم
نام گذاری کدها ( تابع )
کمتر پیش می‌آید که کدی را بنویسید و از تابع، استفاده نکنید.
• تابع یا همان فانِکشین (Function)،
مجموعه‌ای از یک یا چند کد است که در یک جا جمع شده و دارای نام شده‌اند.
نام گذاری کد :
برای هر چیزی می‌شود نامی انتخاب کرد، و به جای آنکه مدام، کد آنرا تکرار کنیم، نام آنرا صدا می‌زنیم.
برای نامگذاری آنها از تابع استفاده می‌کنیم.
مثال :
<Script>
alert ("سلام")
</Script>
اگر بخواهیم برای آن، نامی انتخاب کنیم،
ابتدا کد مورد نظر را داخل یک جفت کرشه { } قرار داده، تا از کدهای دیگر جدا شود.
بعد، کلمه function را در اول آن نوشته و بعد،
نامی که انتخاب کرده‌اید را با یک جفت پرانتز ()، بنویسید. به این صورت:
<Script>
function funAlert()
{
alert ("سلام")
}
</Script>
نامی که من انتخاب کردم funAlert است. fun مخفف function، و Alert نوع کد مرا مشخص می‌کند.
آیا می‌دانید کدی که الان درست کرده‌ایم با کد قبلی که بی‌نام بود، چه فرقی دارد؟
در عمل یک فرق کوچک، و آنکه این است که قبلا به محض باز شدن صفحه،
اجرا شده و پیام نمایش داده می شد.
ولی حالا، تا نام آنرا صدا نزنیم، عمل نمی‌کند.
فراخوانی تابع :
• حالا باید بدانید چگونه و کجا تابع خود را صدا کنید.
یکی از راه‌های صدا زدن توابع، استفاده از رویدادهاست.
اگر می‌خواهید فلان کد، به هنگام باز شدن صفحه، اجرا شود، از رویدادonLoad استفاده کنید.
اگر می‌خواهید با کلیک کردن بر روی چیزی، برنامه‌ای اجرا شود، از onClick استفاده کنید.
مثال: می‌خواهم تابع funAlert، که در مثال بالا درست کرده‌ام، به هنگام باز شدن صفحه اجرا شود.
برای این کار باید به تگ بدنه (Body = بادی) رفته و این کد را بنویسم:
<Body onLoad="funAlert()">
اگر خواستید با کلیک بر روی عکسی، پیامی نمایش داده شود،
باید کد زیر را در تگ عکس قرار دهید. به این صورت:
<img onClick="funAlert()">
خلاصه:
برای ساخت و به کارگیری یک تابع، سه کار باید کرد.
1- نوشتن کد: کدهایی را که لازم داریم می‌نویسیم.
2- نامگذاری: کدهای نوشته شده را در یک جا، جمع کرده و نامگذاری می‌کنیم.
3- صداکردن ( فراخوانی ): در جای مناسب، تابع را صدا می‌کنیم.
نکات:
• می‌شود در یک صفحه، چند تابع جداگانه بسازیم.
• می‌شود یک تابع را توسط تابع دیگر، صدا زد.
این در زمانی است که دو تابع، در امتداد یکدیگر فعالیت می‌کنند.
• گاهی، داخل پرانتزی که بعد از نام تابع قرار می‌گیرد،
چیزی نوشته می‌شود به نامآرگومان که یک نوع متغیر است.
انواع متغیر: متغیر محلی و سراسری
اگر بخواهیم از نظر جنس، به متغیر نگاه کنیم، سه نوع مهم دارد : رشته‌ای، عددی، منطقی.
اما از لحاظ موقعیت و مکان استفاده، یک تقسیم بندی جدید برای متغیر است.
1- متغیر سراسری، عمومی ( Global گلوبال)
اگر متغیر را خارج از تابع بنویسید، عمومی است؛
چون می‌شود در سرتاسر برنامه، آنرا صدا زده و مورد استفاده قرار داد.
2- متغیر محلی، خصوصی ( Local لوکال)
اگر متغیری را داخل تابع تعریف کنید، خصوصی است .
یعنی فقط در همان محل و همان تابع، کابرد دارد، و بیرون از آن،
نه می‌شود صدا زد و نه می‌شود استفاده کرد.
خصوصیات متغیر محلی و سراسری :
- از متغیر سراسری می‌شود در توابع مختلف استفاده کرد؛
اما متغیر محلی، فقط در همان تابع، کابرد دارد.
- محدوده متغیر محلی، محدوده تابع آن است، و عمر آن، به اندازه عمر تابعش.
- می‌دانید که نمی‌شود برای دو متغیر، یک نام گذاشت؛
اما متغیر محلی می‌تواند با متغیر سراسری، همنام باشد.
- اگر این دو متغیر، همنام شدند، تغییر مقدار یکی از آن دو، تاثیری در دیگری ندارد